Bojna njiva

“Bojna Njiva izgledala je stravično. Kroz ugaženi i okrvavljeni snijeg svuda su ležali jezivi svjedoci surove borbe. Mrtvi vojnici mogli su se vidjeti na svakom koraku, tog krvlju nalivenog terena. Oprema, puške, rančevi, fišeklije… bili su razasuti svuda unaokolo. Po koji ranjenik, krvav, promrznut, davao je posljednje znake života!” Tako je izgledalo mjesto na kom se sada nalazite na Badnji dan 1916. godine, a Mojkovačka bitka još uvijek nije bila završena. Slijedio je još jedan dan teških i krvavih okršaja.

Tog 6. januara u 7.00h, dobro naoružana vojska Austrougarske monarhije sa preko 20.000 vojnika napala je položaje 6.500 crnogorskih vojnika, pod vođstvom serdara Janka Vukotića. Na Bojnoj Njivi, austrougarskoj vojsci suprotstavio se Donjomorački bataljon Kolašinske brigade. Borbe su bile silovite, uz stalne juriše i protivjuriše, položaji su prelazili po nekoliko puta, sa jedne na drugu stranu. Ipak, na kraju dana, austrougarska vojska je osvojila Bojnu Njivu.

Padom tih, strateški bitnih pozicija, ugrožena je odbrana „Mojkovačkih vrata“. Serdar Janko Vukotić donosi odluku da se u zoru, na Božić, 7. januara izvrši kontranapad na izgubljene položaje. Rovački bataljon, izvodi glavni napad prema Bojnoj Njivi koja je bila odlično branjena sa 3 reda bodljikave žice i mitraljezima u rovovima. Poslije nekoliko neuspjelih juriša, serdar Janko Vukotić naređuje da se uvede i jedina preostala rezerva, Drobnjački bataljon. Iscrpljene austrougarske snage nijesu mogle da izdrže taj siloviti juriš. Borbom prsa u prsa, na nož i bajonet, Drobnjaci su zauzimali jedan po jedan rov. I glavnokomandujući austrougarske vojske general Rajner uvodi svoje poslednje rezerve i sa isukanim mačem predvodi napad. Ipak, ne uspijeva da ponovo zauzme Bojnu Njivu.

Borbe oko Mojkovca nastavile su se još neko vrijeme, ali smanjenog intenziteta. Crnogorska vojska uspjela je da zaustavi prodor austrougarskih trupa u kritičnom trenutku. Neprijatelj nije mogao kroz „Mojkovačka vrata“. Ova pobjeda, ipak, nije spasila Crnu Goru, jer su austrougarske trupe probile Lovćenski front i zauzele Cetinje.

Naoružanje Crnogorska vojska nalazila se u nezavidnom položaju. Naoružana zastarjelim ruskim puškama od 7,62mm -“moskovkama“ skoro bez bajoneta koje su polomili ili pogubili u prošlim ratovima, u sastavu je imala i 25 topova raznog kalibra i 8 mitraljeza “maksim”, sa malo municije. Na pušku je išlo po 200 do 400 metaka. Naspram sebe je imala višestruko brojniju i mauzerkama naoružanu austrougarsku vojsku, sa 45 topova i na desetine mitraljeza.

Kulturna ruta Mojkovac_Page_5